Warmtenetten zijn terug van weggeweest. Het succes van warmtenetten in Scandinavië zorgde voor een rijpe technologie, die ook in andere landen interesse wekt. Door warmtenetten te voeden met de restwarmte die elektriciteitscentrales of industrie vandaag via koeltorens of schouwen in de atmosfeer laten verloren gaan, wordt de beschikbare energie veel efficiënter ingezet. Naast restwarmte, kunnen warmtenetten ook gebruik maken van groene warmte geleverd door geothermische centrales of warmtekrachtinstallaties op biobrandstoffen. Op die manier leveren ze een essentiële bijdrage in de vergroening van onze energievoorziening. Niet verwonderlijk dat ook in de lage landen lokale besturen, netbeheerders, installateurs en bedrijven opnieuw initiatieven nemen in warmtenetten.

Hallo? Bent u nog mee ? 'k Bedoel met het energiedebat. Een kakafonie van jewelste, niet ? De ene beleidsvoerder zeg zus, de ander zo ... en de ene én de andere maken dan nog binnen de kortste keren een bocht van 180°. Een visie op lange termijn is er - op zijn zachts gezegd - niet echt.

Steeds meer gemeenten bieden goedkope tot renteloze leningen aan om je woning energie-efficiënter te maken.

Wie in zijn huis dakisolatie, dubbel glas of een andere energiebesparende ingreep wil, kan bij de overheid aankloppen om de kost te dekken. Een 'groene lening' geeft 1,5procent korting op de gangbare rentevoet. Daarnaast bestaat ook de 'goedkope lening via een lokale entiteit', die een maximale rentevoet van 2procent oplegt. Trek je daarvan de 1,5procent groene lening af -wat dit jaar alvast mogelijk is- dan betaal je slechts 0,5 procent rente.

De commissie transport van het Europees Parlement ging akkoord met het zwaar onderhandelde voorstel van sp.a Europarlementslid Saïd El Khadraoui over het Eurovignet. Het voorstel legt de grenzen vast voor het aanrekenen van kosten veroorzaakt door het Europese vrachtverkeer. Grote doorbraak in het dossier is de mogelijkheid om externe kosten aan te rekenen op vlak van vervuiling en lawaaihinder.

Het is deze week precies zestig jaar geleden dat in Parijs de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) boven de doopvont werd gehouden, de verre voorloper van de Europese Unie. De Franse bezielers, vredesdiplomaat Jean Monnet en buitenlandminister Robert Shuman, wisten Frankrijk op die manier een gegarandeerde toegang te verschaffen tot onze en Duitse steenkoolbekkens en verkregen een grotere afzetmarkt voor de Franse industrie. Maar tegelijk zorgde het voor een Unie waarin ongelijk verdeelde natuurlijke rijkdommen en beschikbare productiekrachten maximaal konden renderen ten voordele van meer welvaart voor meer burgers.

Een kolonie meeuwen strijkt al eens graag op een bedrijfsterrein neer om er te broeden. Een rugstreeppad voelt zich lekker op ruwe grond waar ooit een loods op moet komen. Industrie- of bouwgrond die braak ligt, trekt allerlei planten en dieren aan. Tijdelijke natuur, heet dat: flora en fauna op plaatsen waar ze eigenlijk niet gepland was.

In tijdelijke natuur strijken de zogenaamde pioniersoorten neer. Dat zijn soorten die zich snel ergens kunnen vestigen, en ook snel weer verhuizen als de omstandigheden tegenzitten. De kust en kronkelende grote rivieren zijn voor hen een favoriete stek, maar uitgerekend die biotopen hebben de jongste decennia klappen gekregen in Vlaanderen.

Europa heeft de vaste wil om tegen 2050 tot een koolstofarme samenleving te komen, met een 80 tot 95% daling in de uitstoot van broeikasgassen. De Energy Roadmap 2050 waarmee de weg naar een koolstofarm energiesysteem wordt ingeslagen, maakte tot 7 maart het onderwerp uit van een publieksconsultati e. Natuurlijk zijn er meerdere paden om tot dit eindbeeld van een klimaatneutrale samenleving te komen. In sommige scenario's blijven bijvoorbeeld nucleaire energie en 'schone kolen' technologie (met afvang en opslag van CO2) een belangrijke bijdrage leveren. De laatste maanden duiken ook meer en meer studies op die wijzen op de mogelijkheden van een samenleving die voor de volle 100% gebaseerd is op hernieuwbare bronnen.

De stad liet een haalbaarheidsstudie voor een hydrocentrale uitvoeren. Dat is een waterkrachtcentrale die energie haalt uit het water van de Schelde. Uit de studie blijkt dat de installatie van een getijdencentrale in de haven van Antwerpen technisch haalbaar is, maar dat er een vervolgstudie moet komen naar de impact en verwerkingskost van de slibstromen, die volgens de verwachting aanzienlijk zullen toenemen. Zo kan niet alleen het technische, maar ook het economische potentieel verder onderzocht worden.